Friday, 28 September 2018

வரதன் - (அந்நியன்) மலையாள சினிமாவின் அடுத்த படி!


வரதன்!


கடைசி அரை மணி நேரத்தைத் தவிர மீதி எல்லாமே இதுவரை மலையாள சினிமா கூட தொடாத கவிதை!

வளைகுடா நாட்டில் ஒரு இனிய தம்பதிகள் என்று தொடங்கும் கதை கேரளாவுக்கு வரும்வரை வழக்கமான ஃபகத் ஃபாசில் படத்து நிதானம்!

அதன்பிறகு முழுக்க ஐஸ்வர்யா லட்சுமிக்கான படம்!

லிட்டில் ஸ்வயம்ப் (கூடே) ஒளிப்பதிவு மொத்தக்கதையையும் நம்மைஉணரவைக்கிறது”!

ஐஸ்வர்யா லட்சுமியை ஓயாது தொடரும் வேட்கையும் காமமும் தாபமும் பொறாமையும் குடியிருக்கும் கண்கள் நம் மீதே ஊறுவது போல் அருவெறுப்பை ஒவ்வொரு ஃபிரேமிலும் உணரவைக்கிறது ஒளிப்பதிவு!

இத்தனைக்கும், காட்சிப்படுத்த ஆயிரம் காரணங்கள் இருந்தும் ஒரு காட்சியும் நாகரீக எல்லை மீறாமல் அந்த ஆணிய அத்துமீறல்களை நமக்கே நேர்வது போல் நம் உணர்வுகளில் உட்கார்ந்துகொள்கிறது காமிரா!

ஒரு சுய சார்போடு நகரும் பெண் எதிர்கொள்ளும் கலாச்சார காவலர்கள், பழைய ஒருதலை காதலர்கள், எப்போதும் காமம் பேசும் ஆண்களின் கண்கள் என ஒரு பெண்ணின் தவிப்பை அட்டகாசமாக காட்சிப்படுத்தி, ஒரு தேர்ந்த பெங்காலி இயக்குனர் தரத்தில் கதையை நகர்த்துகிறார் இயக்குனர் அமல்!


கடைசி அரைமணி நேரம் ஃபகத் ஃபாசிலுக்கு என்று ஒதுக்கப்பட்டதுதான் இந்தப் படத்தை தரையிறக்குகிறது!

அதுவரை நிச்சயம் இதுவரை தமிழ், மலையாள சினிமா தொடாத உயரத்தில் மிதக்கும் படம் கமர்சியல் காரணங்களுக்காக தரையிறங்குகிறது!

கடைசி அரைமணி அப்படி ஓர் பரபர பட்டாசு!

சீட்டின் நுனியில் ரசிகனை உட்காரவைப்பதில் வெற்றிபெறுகிறார் இயக்குனர்!

அநேகமாக மொத்த திரையரங்கமும் எழுந்துநின்று கைதட்டுகிறது!

பெண்ணின் மீதான அத்துமீறலை ஆண் மட்டுமே கையாள முடியும் என்று காலம் காலமாக சிருஷ்டிக்கப்பட்ட அதே முன்முடிவில் ஏறி ராக்கெட் வேகத்தில் பயணிக்கிறது கதை!

ஆனால்,

முதல் ஒருமணிநேர காட்சிப்படுத்தலின்பின், பெண்ணியம் சார்ந்த பிரச்னைக்கு சம்பந்தப்பட்ட பெண்ணின் எதிர்வினை கணவனை சார்ந்தே என்ற முடிவு மிகப்பெரிய ஏமாற்றம்!

அத்தனை அழகியலையும், உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிப்படுத்தலையும் வீணடிக்கிறது கமர்சியல் க்ளைமேக்ஸ்!

அந்த காம்ப்ரமைஸ் கமர்சியல் காரணங்களுக்கு எனில், தயாரிப்பாளர் நஸ்ரியா இன்னும் கொஞ்சம் துணிந்திருக்கலாம்!

ஒருவேளை தோல்விப்படமாய் போயிருந்தாலும் மலையாள திரையுலகின் திருப்புமுனை படங்களில் ஒன்றாகியிருக்கும் வரதன்!

முதல் பாதி ஏற்படுத்தும் அதீத எதிர்பார்ப்பை உணராதவர்களுக்கு இது ஒரு மிகச் சிறந்த ஃபகத் ஃபாசில் படம்!

உணர்ந்தவர்களுக்கு அந்த அனுபவமே போதுமானது - இயக்குனர் மீது இன்னும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்த!

பி கு:
இத்தனை குறை சொன்னாலும், தமிழ் திரை கொண்டாடிய எல்லாப் படங்களையும் விட சிறந்த படம் இது!

மலையாள திரையுலகம் வெகுவிரைவில் இந்திய சினிமாவின் உயர் அடையாளம் ஆகும் என்பதற்கு இந்தப்படத்தின் முதல் பாதி ஒரு அற்புதமான ட்ரைலர்!
வாழ்த்துக்கள் ஃபகத்.



Wednesday, 19 September 2018

பொருட்பால் - முழுமையும்!

பொருட்பாலுக்கு ஒரு சின்ன முன்னுரை!



காமமும் அறமும் அடுத்தடுத்து முடிந்தாலும் பொருளுக்கான தேடல் மட்டும் நீண்டுகொண்டே போவது திருக்குறளிலும்தான்!

முதற்பாலும் கடைப்பாலும் ஏற்படுத்தா தாக்கத்தை இடைப்பால் ஏற்படுத்தியது!

முதலீடு பற்றிய குறளெல்லாம் இன்றைய மேனேஜ்மேண்ட் தியரி வகுப்பில் மணிக்கணக்கில் விரித்துரைக்கத் தக்க மெட்டீரியல்!

மற்ற இரண்டு பால்களிலும் வராத பிரமிப்பு இதில்!

திருவள்ளுவர் காலகட்டம் என்ன என்பதை ஆராயுமளவு வரலாற்று ஆர்வம் இல்லாத செம்மறியாடு நான்! இதுவரை எல்லாமே நுனிப்புல் மேய்ச்சல்தான்!
இன்னும் இருக்கும் காலமும் அப்படியே போகட்டும்!

ஆனால் இதில் இருக்கும் வெர்சடாலிட்டி வியக்கவைக்கிறது!

வியாபாரம், முதலீடு, நல்லாட்சி, கொடுங்கோன்மை, கற்பு, பரத்தை,  பிறன் மனை உறவு, ஒழுக்கம், நட்பு, கூடா நட்பு செல்வம், வறுமை, நேர்மை, பணிவு, கயமை, தலைகனம் இத்தனை குறித்தும் இந்த ஒருபால் பேசுகிறது!

இன்றைக்கு உயிர்ப்போடு பேசுபொருளாக இருக்கும் அத்தனை விஷயமும் அன்றும் இதே வீரியத்தோடு இருந்திருக்கிறது என்பதுதான் ஆச்சர்யம்!

உண்மையிலேயே கல்தோன்றி மண் தோன்றாக்காலத்து முன் தோன்றிய இனம்தான் போலும்! இடையில் எங்கே, ஏன் தேங்கிப்போனது என்பதுதான் புரியவில்லை!

சரி! அதெல்லாம் அறிஞர்கள் படவேண்டிய கவலை!

நானாக ஏற்படுத்திக்கொண்ட ஒரு கட்டாயம் இத்தோடு முடிந்தது!
இனி, கீச்சுலகம் எனக்கு நிச்சயம் ஆயாசம் தரும்!
பார்ப்போம்!

அறமும், காமமும் ஒற்றைப் பதிவு!

பொருளுக்கு மட்டும் எப்போதும் போல் என்னுடன் தகராறு!

ஏனோ ஒரு இடத்தில் ஒரு அளவுக்குமேல் ஒட்டமாட்டேன் என்று பிடிவாதம்!
பிரித்துப்பிரித்து இணைத்திருக்கிறேன்!

குறளுக்கான என் புரிதலை பந்தி வைத்துவிட்டேன்!
கொள்ள நினைப்போர் கொள்க!
நன்றி!

அத்தியாயம் 39 முதல் 53 வரை 


அத்தியாயம் 54 முதல் 66 வரை 



அத்தியாயம் 67 முதல் 78 வரை



அத்தியாயம் 79 முதல் 93 வரை



அத்தியாயம் 94 முதல் 101 வரை



அத்தியாயம் 102 முதல் 108 வரை






பொருட்பால் - ஆறாம் பாகம்



  
102. நாணுடைமை

1011. கருமத்தால் நாணுதல் நாணுத் திருநுதல்
நல்லவர் நாணுப் பிற
தகாதன செய்ய நாணுவதும், நற்குணப் பெண்கள் இயல்பாய் நாணுவதும் வெவ்வேறு வகையானவை

1012. ஊணுடை எச்சம் உயிர்க்கெல்லாம் வேறல்ல
நாணுடைமை மாந்தர் சிறப்பு
உணவு உடை போன்றவை எல்லோரிடமும் உண்டு தீயவை செய்ய நாணுதலே உயர்ந்தோரின் தனி நற்குணம்

1013. ஊனைக் குறித்த உயிரெல்லாம் நாணென்னும்
நன்மை குறித்தது சால்பு
உடலுக்கு உயிர்போல சான்றாண்மைக்கு நாணமெனும் நற்பண்பு உறுதுணை

1014. அணியன்றோ நாணுடைமை சான்றோர்க் கஃதின்றேற்
பிணியன்றோ பீடு நடை
பிழைக்கு நாணும் பண்பு சான்றோர்க்கு அணிகலன் அஃதில்லாத பெருமித நடை நோய்போல் இழுக்கு

1015. பிறர்பழியும் தம்பழியும் நாணுவார் நாணுக்
குறைபதி என்னும் உலகு
தனக்கு வரும் பழிக்கு மட்டுமன்றி, பிறரின் பழிக்கும் அஞ்சுவோர் பண்பின் இலக்கணம்

1016. நாண்வேலி கொள்ளாது மன்னோ வியன்ஞாலம்
பேணலர் மேலா யவர்
பிழை செய்ய நாணுதல் என்னும் காவல் அரணோடே இந்தப் பரந்த உலகில் இயங்குவர் பண்புடையோர்

1017. நாணால் உயிரைத் துறப்பர் உயிர்ப்பொருட்டால்
நாண்துறவார் நாணாள் பவர்
தீமை செய்ய நாணும் குணமுடையோர் மானம் காக்க உயிரையும் விடத்துணிவர்

1018. பிறர்நாணத் தக்கது தானாணா னாயின்
அறநாணத் தக்க துடைத்து
பழி வரும் தீஞ்செயலைச் செய்ய நாணாதவனை விட்டு அறம் வெட்கப்பட்டு விலகிவிடும்

1019. குலஞ்சுடும் கொள்கை பிழைப்பின் நலஞ்சுடும்
நாணின்மை நின்றக் கடை
நேர்மை தவறக் குலம் கெடும் அதற்கு நாணாதிருந்தால் எல்லா நலமும் கெடும்

1020. நாணகத் தில்லார் இயக்கம் மரப்பாவை
நாணால் உயிர்மருட்டி அற்று
தீயன செய்ய நாணாதவர் உலகில் நடமாடுவது உயிரின்றி கயிற்றில் ஆடும் பொம்மை போன்றது 

103.     குடிசெயல் வகை

1021. கருமம் செயவொருவன் கைதூவேன் என்னும்
பெருமையிற் பீடுடைய தில்
கடமையை சோர்வின்றிச் செய்யும் மனஉறுதியைவிட உயர்ந்த பெருமை உலகில் இல்லை

1022. ஆள்வினையும் ஆன்ற அறிவும் எனவிரண்டின்
நீள்வினையான் நீளும் குடி
தெளிந்த அறிவும் விடாமுயற்சியும் கொண்டு அயராது உழைப்பவர் வீடும் நாடும் உயரும்

1023. குடிசெய்வல் என்னும் ஒருவற்குத் தெய்வம்
மடிதற்றுத் தான்முந் துறும்
தன் குடிமக்கள் உயர ஓயாது உழைப்பவனுக்கு தெய்வம் தானே முன்வந்து உதவும்

1024. சூழாமல் தானே முடிவெய்தும் தங்குடியைத்
தாழா துஞற்று பவர்க்கு
தன் குடி உயர்வதற்கான செயலை காலத்தே செய்வோருக்கு வெற்றி தானே வந்து சேரும்

1025. குற்றம் இலனாய்க் குடிசெய்து வாழ்வானைச்
சுற்றமாச் சுற்றும் உலகு
குற்றமின்றி மக்களுக்காக உழைக்கும் தலைவனை மக்கள் தம் உறவென மதிப்பர்

1026. நல்லாண்மை என்ப தொருவற்குத் தான்பிறந்த
இல்லாண்மை ஆக்கிக் கொளல்
நல்லாண்மை என்பது நாட்டையும் வீட்டையும் நன்முறையில் நிர்வகிக்கும் திறமை

1027. அமரகத்து வன்கண்ணர் போலத் தமரகத்தும்
ஆற்றுவார் மேற்றே பொறை
போரில் படை நடத்தும், குடிகளை காக்கும், பொறுப்பு ஆற்றலுடையோருக்கே கிடைக்கும்

1028. குடிசெய்வார்க் கில்லை பருவம் மடிசெய்து
மானங் கருதக் கெடும்
நாடும் வீடும் உயர உழைப்பவர்கள் காலநேரம் பார்த்து சோர்ந்தால் அனைத்தும் கெடும்

1029. இடும்பைக்கே கொள்கலம் கொல்லோ குடும்பத்தைக்
குற்ற மறைப்பான் உடம்பு
சார்ந்தோருக்கு இடர் வராது காப்பவன் குடிகள் துன்பம் தாங்கும் இடிதாங்கி

1030. இடுக்கண்கால் கொன்றிட வீழும் அடுத்தூன்றும்
நல்லாள் இலாத குடி
துன்பத்தை தாங்க தக்க துணையில்லாத குடி கோடாரிக்கு மரம்போல் வீழும்

104. உழவு

1031. சுழன்றும்ஏர்ப் பின்ன துலகம் அதனால்
உழந்தும் உழவே தலை
எவ்வளவு இன்னல்கள் அதில் இருந்தாலும் உலகிலுள்ள எல்லாத் தொழிலிலும் உழவே உயர்வானது

1032. உழுவார் உலகத்தார்க் காணியஃ தாற்றா
தெழுவாரை எல்லாம் பொறுத்து
பிற தொழில் செய்வோரின் பசியையும் தீர்க்கும் செயலால் உழவன் உலகுக்கு அச்சாணி

1033. உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்மற் றெல்லாம்
தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்
உழவர்களே சார்பற்று வாழ்பவர். பிற தொழிலோர் உணவுக்கு கையேந்துபவரே

1034. பலகுடை நீழலும் தங்குடைக்கீழ்க் காண்பர்
அலகுடை நீழ லவர்
பல அரசுகளுக்கும் நிழல் தந்து காக்கும் வலிமை உழவெனும் குடைக்கு உரியது

1035. இரவார் இரப்பார்க்கொன் றீவர் கரவாது
கைசெய்தூண் மாலை யவர்
சுயமாய் உழுது வாழ்பவர் பிறரிடம் கையேந்தாததோடு, வருவோருக்கும் வழங்கி மகிழ்வர்

1036. உழவினார் கைம்மடங்கின் இல்லை விழைவதூஉம்
விட்டேமென் பார்க்கும் நிலை
உழவர் தொழிலைக் கைவிட்டால் முற்றும் துறந்த முனிவரும் வாழ்வை இழப்பர்

1037. தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்
வேண்டாது சாலப் படும்
புழுதி காற்பங்காகும்வரை உழுது விதைத்தால் பிடியளவு எருவும் தேவையில்லை

1038. ஏரினும் நன்றால் எருவிடுதல் கட்டபின்
நீரினும் நன்றதன் காப்பு
உழுதலைவிட உரமிட்டு களைநீக்கி நீரிடல் நன்று. அதைவிட பயிரை பாதுகாத்தல் மிக நன்று

1039. செல்லான் கிழவன் இருப்பின் நிலம்புலந்
தில்லாளின் ஊடி விடும்
மனைவியைப்போல நிலமும் அக்கறையோடு கவனிக்க மறந்தால் விளைச்சலின்றிப் போய்விடும்

1040. இலமென் றசைஇ இருப்பாரைக் காணின்
நிலமென்னும் நல்லாள் நகும்
ஏதுமில்லா ஏழை என்று சோம்பித் திரிவோரைப் பார்த்து பூமித்தாய் ஏளனமாய் சிரிப்பாள் 
105. நல்குரவு

1041. இன்மையின் இன்னாத தியாதெனின் இன்மையின்
இன்மையே இன்னா தது
வறுமையை விடப் பெரிய துன்பம் எதுவெனில் அது வறுமை மட்டுமே

1042. இன்மை எனவொரு பாவி மறுமையும்
இம்மையும் இன்றி வரும்
வறுமை எனும் பாவி ஒருவனை தீண்டினால் அவனுக்கு எக்காலத்திலும் நிம்மதி இருக்காது

1043. தொல்வரவும் தோலும் கெடுக்கும் தொகையாக
நல்குர வென்னும் நசை
வறுமையால் வரும் பேராசை பரம்பரைப் பெருமை, புகழ் இரண்டையும் கெடுக்கும்

1044. இற்பிறந்தார் கண்ணேயும் இன்மை இளிவந்த
சொற்பிறக்கும் சோர்வு தரும்
நற்குடிப் பிறந்தோரையும் வறுமை எனும் கொடுமை தகாத சொற்களை பேசவைத்துவிடும்

1045. நல்குர வென்னும் இடும்பையுள் பல்குரைத்
துன்பங்கள் சென்று படும்
வறுமை எனும் துயரம் மற்ற பல துன்பங்களை அடுக்கடுக்காய் பிரசவிக்கும்

1046. நற்பொருள் நன்குணர்ந்து சொல்லினும் நல்கூர்ந்தார்
சொற்பொருள் சோர்வு படும்
நல்ல கருத்துக்களை ஆராய்ந்து சொன்னாலும் அதை ஏழை சொன்னால் எடுபடாது

1047. அறஞ்சாரா நல்குர வீன்றதா யானும்
பிறன்போல நோக்கப் படும்
வறுமையால் அறநெறி தவிர்ப்பவனை பெற்ற தாயும் வெறுத்து விலக்கி வைப்பார்

1048. இன்றும் வருவது கொல்லோ நெருநலும்
கொன்றது போலும் நிரப்பு
கொல்வதுபோல் நேற்று வருத்திய வறுமை இன்றும் வருமோ என்று அஞ்சி ஏங்குவான் ஏழை

1049. நெருப்பினுள் துஞ்சலும் ஆகும் நிரப்பினுள்
யாதொன்றும் கண்பா டரிது
நெருப்பில்கூட படுத்து உறங்கிவிடலாம் ஆனால் வறுமையில் உறக்கமும் வாராது

1050. துப்புர வில்லார் துவரத் துறவாமை
உப்பிற்கும் காடிக்கும் கூற்று
ஒழுக்கக்கேடால் வறுமையுற்றவர் உயிர்வாழ்வதே உப்புக்கும் கஞ்சிக்கும் கேடு


106. இரவு

1051. இரக்க இரத்தக்கார்க் காணின் கரப்பின்
அவர்பழி தம்பழி அன்று
இரந்து கேட்டவரைவிட கொடுக்கும் நிலையிலிருந்தும் மறைத்து இல்லை என்பாருக்கே இழிவு

1052. இன்பம் ஒருவற் கிரத்தல் இரந்தவை
துன்பம் உறாஅ வரின்
மன மகிழ்வோடு கொடுப்பவரிடம் யாசித்துப் பெறுவதும் இன்பமானதே

1053. கரப்பிலா நெஞ்சிற் கடனறிவார் முன்னின்
றிரப்புமோர் ஏஎர் உடைத்து
கடமை உணர்வும் வெளிப்படை மனமும் கொண்டவரிடம் உதவி கேட்டுப் பெறுவதும் அழகே

1054. இரத்தலும் ஈதலே போலும் கரத்தல்
கனவிலும் தேற்றாதார் மாட்டு
கள்ளத்தனம் கனவிலும் அறியாதவரிடம் ஒன்றைக் கேட்டுப்பெறுவது ஈகை போல் இனிது

1055. கரப்பிலார் வையகத் துண்மையாற் கண்ணின்
றிரப்பவர் மேற்கொள் வது
வறியவர் கேட்டுப்பெற முடிவது இருப்பதை மறைக்காது கொடுப்பவர் இருப்பதால்தான்

1056. கரப்பிடும்பை யில்லாரைக் காணின் நிரப்பிடும்பை
யெல்லா மொருங்கு கெடும்
இருப்பதை மறைக்கும் நோயற்றோரை பார்க்கும்போதே வறுமை நோய் ஓடிவிடும்
  
1057. இகழ்ந்தெள்ளா தீவாரைக் காணின் மகிழ்ந்துள்ளம்
உள்ளுள் உவப்ப துடைத்து
இழிவாய்ப்பேசி அவமதிக்காது வழங்குவோரைக் கண்டு இரப்போர் மனம் மகிழும்

1058. இரப்பாரை யில்லாயின் ஈர்ங்கண்மா ஞாலம்
மரப்பாவை சென்றுவந் தற்று
யாசிப்போரை உதாசீனம் செய்வோர் மரத்தில் செய்த பதுமைபோல் உணர்வற்றோர்

1059. ஈவார்கண் என்னுண்டாம் தோற்றம் இரந்துகோள்
மேவார் இலாஅக் கடை
இரப்போர் உலகில் இல்லாதுபோனால் வள்ளல்களுக்கு புகழ் அற்றுப்போகும்

1060. இரப்பான் வெகுளாமை வேண்டும் நிரப்பிடும்பை
தானேயும் சாலும் கரி
வேண்டும்போதெல்லாம் கிட்டாது என்பதற்கு தன் வறுமையே சான்றென பொறுத்தல் நன்று


107. இரவச்சம்

1061. கரவா துவந்தீயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்
இரவாமை கோடி உறும்
இருப்பதை மறைக்காமல் மகிழ்வாய் கொடுப்பவரிடமும்கூட கேட்டுப் பெறாமை வெகு உயர்வு

1062. இரந்தும் உயிர்வாழ்தல் வேண்டின் பரந்து
கெடுக உலகியற்றி யான்
இரந்து வாழ்தல் சிலருக்கு விதியெனில் இவ்வுலகைப் படைத்தவன் கெட்டழியட்டும்

1063. இன்மை இடும்பை இரந்துதீர் வாமென்னும்
வன்மையின் வன்பாட்ட தில்
உழைக்காது யாசித்து வறுமையை போக்கலாம் என்று நினைப்பதைவிட கொடுமை வேறில்லை

1064. இடமெல்லாம் கொள்ளாத் தகைத்தே இடமில்லாக்
காலும் இரவொல்லாச் சால்பு
வழியிலா வறுமையிலும் இரந்து பிழைக்க எண்ணாத பண்புக்கு இந்த உலகமே ஈடில்லை

1065. தெண்ணீர் அடுபுற்கை ஆயினும் தாள்தந்த
துண்ணலின் ஊங்கினிய தில்
உழைத்து சம்பாதித்துக் குடிக்கும் நீராகாரத்தை விட அமுதமும் இனிமையில்லை

1066. ஆவிற்கு நீரென் றிரப்பினும் நாவிற்
கிரவின் இளிவந்த தில்
தவிக்கும் பசுவுக்கு நீரை யாசித்துக் கேட்டாலும் அது யாசித்த நாவிற்கு இழிவு

1067. இரப்பான் இரப்பாரை எல்லாம் இரப்பிற்
கரப்பார் இரவன்மின் என்று
இருப்பதை மறைத்து இல்லை என்போரிடம் யாசிக்காதே என யாசிப்பவரை யாசிக்கிறேன்

1068. இரவென்னும் ஏமாப்பில் தோணி கரவென்னும்
பார்தாக்கப் பக்கு விடும்
வறுமைக்கடலில் பிச்சை எனும் வலுவிலா தோணி இல்லை எனும் கல்நெஞ்சு மோத உடையும்

1069. இரவுள்ள உள்ளம் உருகும் கரவுள்ள
உள்ளதூஉம் இன்றிக் கெடும்
இரப்பவரைக் காண உருகும், ஈகை மறுப்பவரைக் காணவோ உள்ளமே உடையும்

1070: கரப்பவர்க் கியாங்கொளிக்கும் கொல்லோ இரப்பவர்
சொல்லாடப் போஒம் உயிர்
இரப்போருக்கே உயிர் போகிறதே, இல்லை என்போருக்கு உயிர் எங்கிருக்கும்

108. கயமை

1071. மக்களே போல்வர் கயவர் அவரன்ன
ஒப்பாரி யாங்கண்ட தில்
கயவரும் உருவத்தில் நல்லவர்போல் தோற்றமளிப்பது மனிதரன்றி வேறு உயிரினத்தில் காணாதது

1072. நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்
நெஞ்சத் தவலம் இலர்
நல்லன அறிந்தோரைவிட எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாத கயவரே ஒருவகையில் அதிர்ஷ்டசாலி

1073. தேவ ரனையர் கயவர் அவருந்தாம்
மேவன செய்தொழுக லான்
கட்டுப்பாடின்றி விரும்புவதெல்லாம் செய்வதில் கயவர்கள் கடவுளைப் போன்றவர்கள்

1074. அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின்
மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்
தன்னிலும் கீழோரைக் கண்டு தாம் மிக உயர்ந்தவரென்று கர்வம் கொள்வர் கயவர்

1075. அச்சமே கீழ்கள தாசாரம் எச்சம்
அவாவுண்டேல் உண்டாம் சிறிது
பயத்தாலும் நினைத்தது கிடைக்கவும் மட்டுமே ஒழுக்கமாக இருப்பதாய் நடிப்பர் கயவர்

1076. அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட
மறைபிறர்க் குய்த்துரைக்க லான்
ரகசியங்களை தேடிப்போய் பிறரிடம் சொல்வதில் கயவர்கள் தமுக்கடிப்பவர் போன்றோர்

1077. ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறுடைக்குங்
கூன்கையர் அல்லா தவர்க்கு
அறையும் முரடர்க்கன்றி யாருக்கும் எச்சில் கையையும் உதறமாட்டார் கயவர்

1078. சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல
கொல்லப் பயன்படும் கீழ்
கேட்டதும் தருவோர் சான்றோர் கரும்பென பிழிந்தால் மட்டுமே தருவோர் கீழோர்

1079. உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல்
வடுக்காண வற்றாகும் கீழ்
பிறர் உண்பதை, உடுப்பதைக் கண்டு பொறாமையில் பழிசொல்வதில் வல்லவர் கயவர்

1080. எற்றிற் குரியர் கயவரொன் றுற்றக்கால்
விற்றற் குரியர் விரைந்து
வரும் துன்பத்திலிருந்து தப்ப தன்னையே விலை பேசி விற்கவும் தயங்கார் கயவர்