Friday, 19 July 2019

யாருக்கு சொந்தமானது திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் என்னும் பேரியக்கம்?



தலைமுறை கடந்த அபிமானியோடு ஒரு நேர்காணல்!


நீண்ட நாட்களாக பகிரத் தயங்கிய ஒரு பதிவு!

இது கண்டிப்பாக கண்ணியமான விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ளக்கூடும் என்ற நம்பிக்கை இல்லாததால் வந்த தயக்கம்!

இருப்பினும், தோன்றியதை தயங்காது பகிரும் தளம்தானே இணையம் என்பதால், மிக நீண்ட யோசனைக்குப்பின் உங்கள் பார்வைக்கு ஒரு நேர்காணல்!

அதற்குமுன், ஒரு சின்ன அறிமுகம் - ரவியைப்பற்றி!

நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து என் நண்பன்!
எங்கள் இருவருக்குள்ளும் எந்த ரகசியங்களோ, பரிமாறிக்கொள்ளாத விஷயங்களோ இல்லை!
ரவிக்கு என்மீது சமீபகாலமாக ஒரு தீராத கோபம் உண்டு!
அவன் முழு அனுமதி பெறாமல் அவன் பற்றிய பல செய்திகளை பொதுவெளியில் பகிர்ந்துவிட்டதாக!

ஏனோ, இந்தமுறை அவனே இதை ஒரு உரையாடல் வடிவிலேயே எழுதச் சொன்னான் - ஒரே ஒரு நிபந்தனையோடு!

நான் சொல்வதை மட்டுமே எழுதவேண்டும், உன்னுடைய விமர்சனங்கள் ஏதுமிருப்பின், அதை இடையிடையே எழுதாமல் கடைசியில் எழுது!

இதோ, ஒப்புக்கொண்டு எழுத ஆரம்பித்துவிட்டேன்! - நேரிடையாக விஷயத்துக்கு!

நான்:  ரவி, நான் அறிந்தவரை நீங்கள் ஒரு திமுக அபிமானி. ஆனால், சமீப காலங்களில் நீங்கள் ஏன் கட்சியைப்பற்றி கடுமையான விமர்சனங்களை வைக்கிறீர்கள்?

ரவி: என்னை திமுக அபிமானி என்று ஒப்புக்கொண்டதற்கு நன்றி. ஆனால்  எனக்கே  நான் அந்த நிலைப்பாட்டிலிருந்து மாறிவிடுவேன் என்ற பயம்வந்து பல நாட்கள் ஆகின்றது!
இதற்கு ஒரு காரணம் என்று குறிப்பிட்டு சொல்லமுடியாவிட்டாலும், கட்சியின் செயல்பாடு கீழிறங்கி வருவது எனக்கும், என்போன்ற நடுநிலை அபிமானிகளுக்கும் ஒரு சலிப்பையும் விரக்தியையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது!


அதற்குமுன், திமுகவுடனான உங்கள் தொடர்பு பற்றி கொஞ்சம்...


இதை தொடர்பு என்று சொல்வதைவிட பந்தம், உறவு என்று சொல்வதே சரியாக இருக்கும்.

ஒரு குறிப்பிட்ட வகுப்பை சேராத, என்போன்ற இரண்டாம் தலைமுறை பட்டதாரிகளுக்கு திமுக என்பது ஒரு வரம் தந்த சாமி.

எனக்கு முந்தைய தலைமுறை, என் தந்தை போன்றோர், பல தலைமுறைகளாக தங்களுக்கு மறுதலிக்கப்பட்டு வந்த கல்வி தங்களுக்குக் கிடைக்க, ஒரு நிலைமைக்கு உயர திமுக மட்டுமே காரணம் என்பதை நன்றாகவே உணர்ந்திருந்தார்கள்!

அதிலும் என் தந்தை ஒரு மிகத் தீவிரமான திமுக விசுவாசி!

அவர் சொல்லிய பல வாழ்க்கைக் கதைகள் எனக்கும் இளவயதிலிருந்தே திமுக மீதான ஈர்ப்பை, பற்றுதலை அதிகப்படுத்தியிருந்தன!

மேலும் அவரது சில கொள்கைகள், அவரும் நானும் கலந்துரையாடிய பல விஷயங்கள் இவை எல்லாவற்றையுமே கொஞ்சமாவது இங்கு பகிர்ந்துகொண்டால்தான் திமுகவுடன் என் பிணைப்பு எத்தைகையது என்பது புரியம்!

சொல்லுங்க!

சிதம்பரத்தில் கல்லூரியில் படிக்கும் காலத்திலிருந்தே, பெரியார் மற்றும் அண்ணா ஆகியோரின் கொள்கைகளால் பெரிதும் ஈர்க்கப்பட்ட என் தந்தை ஒரு தீவிர நாத்திகராகவே தன் வாழ்க்கைப்பயணத்தை தொடங்கினார்.

திருமண நாளில் மந்திரம் ஓதிய புரோகிதரை இடைமறித்து அவர் வாயாலேயே திருக்குறள் படிக்கவைத்து திருமணம் நடத்துவது என்பது 1960களின் ஆரம்ப காலங்களில் எவ்வளவு பெரிய விஷயம் என்பது உங்களுக்குப் புரியும் என்று நம்புகிறேன்!

1969ல் கர்ப்பிணியான மனைவி எத்தனை தடுத்தபோதும், பஸ், லாரி என்று மாறிமாறிப்போய் அண்ணாவின் இறுதி ஊர்வலத்தில் கலந்துகொண்டதும், 1973ல் பெரியார் இறந்தபோது எதற்கும் கலங்காத அவர் கண்ணீர்விட்டுக் கதறி அழுததும் என் தாய் பலமுறை என்னிடம் குறையாகச் சொன்ன விஷயங்கள்!

அதற்குப்பின், வயலில் வேலை செய்தவரை, தோட்டியை நான் அந்தக்கால வழக்கம்போல் ஒருமையில் பெயர் சொல்லி அழைத்தபோது இடைமறித்து அவர் கண்டித்தபோதுதான், சமத்துவம், சமூக ஏற்றத்தாழ்வு இவை பற்றியெல்லாம் சொல்ல ஆரம்பித்தார்!

அதன்பிறகு அவர் பல்வேறு தருணங்களில் என்னோடு பகிர்ந்துகொண்ட பல விஷயங்கள் என்னை மெல்லமெல்ல ஒரு திமுக அபிமானியாகவும், ஓரளவு கொள்கைவாதியாகவும் செதுக்கின!

அவர் சொல்ல, என் மனதில் பதிந்த சில விஷயங்கள்

1. சமூக நீதி என்பது என்றைக்கேனும் எல்லோருக்கும் கிடைத்தே ஆகவேண்டும் என்றாலும், அதை இவ்வளவு விரைவாக, ஆணித்தரமாக தமிழகத்துக்கு கொண்டுவந்து சேர்த்ததில் பெரியாருக்கும், அண்ணாவுக்கும் அதற்குப்பிறகு கலைஞருக்கும் பெரும் பங்கு இருக்கிறது.

2. கல்வி எல்லா சமுதாயத்தினருக்கும் பொதுவானது என்று பகிரப்பட்டதற்கு இட ஒதுக்கீடு முக்கியமான காரணம்! அதற்கு திமுகவின் பங்கு மிக மேன்மையானது!

3. இந்த ஒதுக்கீட்டின் பலன் எல்லோருக்கும் சென்றடைய இன்னும் பல தலைமுறைகள் ஆகலாம்! இதில், முதல் தலைமுறையாக பலன்பெற்ற என்போன்றோர் வெறும் ஒன்று அல்லது இரண்டு சதவிகிதமே, உன் காலத்தில் அது அதிகபட்சம் ஐந்து சதவிகிதம் ஆகலாம்!

பல தலைமுறைகளாக  மறுதலிக்கப்பட்ட உரிமைகள் முழுமையாக அனைவரையும் சென்றடைய ஒரு நூற்றாண்டு காலம் ஆகும்!
மிக முக்கியமான ஒரு கடமை நமக்கு இருக்கிறது. இதில் நமக்கு என்பது முதல் தலைமுறை பயனாளியாகிய நானும், இரண்டாம் தலைமுறை பயனாளியாகிய நீயும்!

4. உயரே ஏறி உட்கார்ந்துகொண்ட அதிர்ஷ்டசாலிகளான நமக்கு மற்றவர்களை மேலேற்றிவிடும் கடமை இருக்கிறது!

அதை செய்யாவிட்டாலும்,
தொடர்ந்து அந்தப் பலனை மேலேறிவிட்ட அட்வான்டேஜ் பொசிஷனை பயன்படுத்தி மற்றவர்கள் வாய்ப்பை தடுப்பது தங்களை உயர்சாதி என்று சொல்லிக்கொண்டு இத்தனை நாட்கள் நம்மைத் தடுத்தவர்கள் செய்கைக்கு கொஞ்சமும் குறைவானதல்ல!

நானும் நீயும் பெரும் கோடீஸ்வரர்கள் ஆகிவிடவில்லை!
உன் குழந்தைகள் இதே இட ஒதுக்கீட்டில் பலன் பெறுவது நிச்சயம் பாவமல்ல!

ஆனால், நம்மிலும் கீழான நிலையில், இன்னும் ஒருமுறைகூட இந்த வாய்ப்பை அடையாத மிச்சம் 95 சதவிகித்தவருக்கு மறைமுகமாய் நாம் செய்யும் துரோகம் அது.
சட்டப்படி அது தவறில்லை, ஆனால் தர்மத்தின்படி தவறு.

எனக்குப் புரியவில்லை என்று நான் கேட்டபோது, அவர் சொன்ன பதில்.

இதில் புரிய எதுவும் இல்லை ரவி.

மனிதனுக்கு போதும் என்று எதிலுமே தோன்றிவிடாது!

எத்தனை இட்டு நிரப்பினாலும் நிரம்பாத ஓட்டை பாத்திரம் மனித மனம்

மனித நேயம் என்று ஒன்று நமக்குள் இருந்தால், இதை போராடி நமக்குப் பெற்றுத் தந்தவர்கள் லட்சியம் முழுமையாக ஈடேற வேண்டும் என்றால், நாம் சில தியாகங்களை மறைமுகமாக செய்வது நம் சமுதாயக் கடமை!

உன்னால், உன் பிள்ளைகளை கொஞ்சம் சிரமப்பட்டேனும் படிக்கவைக்கமுடியும் என்ற நிலை வருமானால்கூட, அவர்களுக்கு இட ஒதுக்கீட்டில் பள்ளி, கல்லூரி அனுமதியை பெறாதே
அவர்களைவிட இன்னும் அதிகமாக அது தேவைப்படும், இன்னும் ஒருமுறை கூட வாய்ப்பைப் பெறாத முதல் தலைமுறையில் யாரோ ஒருவருக்கு அது போய் சேரட்டும்!

கால ஓட்டம், எங்கள் இருவருக்கிடையேயான பேச்சுவார்த்தையை நேரமின்மையால் கொஞ்சம் சுருங்கச் செய்தது

அவர் சொன்னதை நான் மறைமுகமாகச் செய்தேன்!

நல்ல வேளையாக என் மகளை அவர் விருப்பத்தோடு இட ஒதுக்கீடு தேவைப்படாத ஒரு படிப்பில் சேர்த்த விஷயத்தை அவரிடம் சொன்னபோது, என் கையை வாஞ்சையாகப் பற்றி அழுத்தி புன்னகைத்தார்!

என் மகனையும் அதுபோலொரு படிப்பிலேயே சேர்ப்பேன் என்று சொன்னபோது அவர் கண்கள் புன்னகைத்தன!

இன்னொரு விஷயம், அரசு இலவசமாகத் தரும் எதையும் அவர் கடுமையாக எதிர்த்தார்.

மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை அவர்கள் உழைத்து உயர்த்திக்கொள்ளும் நிலையை உருவாக்குவதே அரசின் கடமை. கல்வியை, மருத்துவத்தை இலவசமாகத் தரட்டும், மற்றவை அவர்களுக்கு எந்த வகையிலும் உதவாத ஓட்டுக்காக இறைக்கப்படும் கவர்ச்சி சில்லறைகள் என்பது அவர் கருத்து!

அவரோ, நானோ, கலைஞர் கொடுத்த இலவசங்களையோ, அதன்பிறகு ஜெ கொடுத்த எதையுமோ இன்றுவரை வாங்கியதில்லை!

இதை நான் அதை வாங்கிய மற்றவர்களை தாழ்த்த சொல்லவில்லை. ஆனால் ஒரு உண்மையான சுயமரியாதைக்காரனின் மனநிலையை இது பிரதிபலிப்பதாகவே நான் கருதுகிறேன்!

மன்னிக்கவும் கொஞ்சம் நீளமாகப் பேசிவிட்டேனோ?

இல்லை. தொடர்ந்து பேசுங்கள்.

ஒவ்வொருமுறை கலைஞரைப் புகழும்போதும், அண்ணா இருந்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும் என்று சொல்வதுண்டு. ஆனால், அண்ணா பற்றி எனக்கு நேரிடையான பிம்பம் ஏதும் இல்லாத நிலையில் அது ஒரு வகையில் கலைஞரை குறைத்து மதிப்பிடுவதாகாவே எனக்குப் பட்டதுண்டு.

ஆனால், அழகிரி மத்திய அமைச்சர் ஆனபோது அவர் கலங்கிச் சொன்ன வார்த்தைக்கு இன்று பொருள் புரிகிறது.

எந்தக் கலைஞரால் திமுக வளர்ந்ததோ அதே கலைஞரால் இந்த இயக்கம் அழிந்துவிடுமோ என்று பயமாக இருக்கிறது.
திமுகவின் கொள்கைகள் நீர்த்துப்போவதும், அதை உண்மையான கட்சி விசுவாசிகள் ஆதரிப்பதும், கட்சிக்கு மட்டுமல்ல, மொத்தத் தமிழக நன்மைக்கும் ஆபத்தானது.”

திமுக பல நேரங்களில் தடம் மாறியபோதும்,
அப்பட்டமாக அராஜகமும் ஊழலும் தலைவிரித்து ஆடியபோதும் அடுத்தடுத்து வந்த தேர்தல்களில் திட்டிக்கொண்டாவது அவர்களுக்கே வாக்களித்தவர் அவர்.

அப்போதெல்லாம் நான் கேட்பதுண்டு உங்கள் மனசாட்சி உறுத்தவில்லையா? இப்படி தவறுகள் மலிந்த கட்சிக்கு இன்னுமா வாக்களிக்கிறீர்கள் என்று.

அப்போதும் அவர் வெகு நம்பிக்கையோடு சொல்வது திமுக இந்தக் களங்கங்களை நிச்சயம் களையெடுத்து  மீண்டு வரும்!

எனில் நீங்கள் தொடர்ந்து திமுகவிற்கு வாக்களித்ததில்லையா?

நிச்சயமாக இல்லை
ஒருவேளை என் தந்தைக்கு இருந்த நன்றி உணர்ச்சி எனக்குக் குறைவானதற்கு,  அவர் காலத்து திமுக செய்த நன்மைகளின் விகிதம் அதிகம் என்பதும், நேரடி பாதிப்பிலிருந்து மீண்ட முதல் தலைமுறை என்பதும் ஒரு காரணமாக இருந்திருக்கலாம்!

என் வரையில் திமுக இப்போது தான் உருவான அடிப்படை நோக்கத்திலிருந்தே தடம் மாறி வெகுதூரம் வந்துவிட்டதாகவே உறுதியாகத் தோன்றுகிறது.

பெரியாரிடம் அண்ணா பிரிந்ததற்கு என்ன அடிப்படை காரணியோ, அதுதான் இன்று திமுகவை ஆட்டிப்படைக்கிறது என்பது காலம் செய்த விசித்திரம்!


ஒரு கட்சி எப்போதும் ஒரே கொள்கையில் தேங்கி நின்றுவிடமுடியாது அல்லவா, கால மாறுதல் சில கொள்கை மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவது நியாயமான ஒன்றுதானே?

நல்லது.
அந்த வளர்ச்சி முன்னேற்றத்துக்கானதாய், நாட்டின் நன்மைக்கானதாய் இருக்கவேண்டும்.

ஸ்டாலினை யாருமே திணிக்கப்பட்ட வாரிசு என்று சொல்லமுடியாது. கட்சிக்காக ஏறத்தாழ மரணத்தின் விளிம்புவரை சென்று வந்தவர்.

 ஆனால், அவர் கட்சிப்பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டபோதுகூட வீரபாண்டி ஆறுமுகம், வைகோ உட்பட பலர் நேரடியாகவே கலைஞரிடம் பொதுக்குழுவில் ஆட்சேபித்து குரல் உயர்த்தமுடிந்தது.

அப்படிப்பட்ட உட்கட்சி ஜனநாயகம் இருந்த கட்சி இது.

இன்று கட்சிக்கு எந்தவகையிலும் சம்பந்தம் இல்லாத உதயநிதி ஸ்டாலினுக்குப்பிறகான கட்சித் தலைவர், அடுத்த முதல்வர் வேட்பாளர் என்பதை எந்த முணுமுணுப்புமே இல்லாமல் ஏற்றுக்கொண்டிருப்பது கட்சி எப்படிப்பட்ட சிந்தனை வீழ்ச்சியை அடைந்திருக்கிறது என்பதை காட்டுகிறது.

இது அவர்களின் உட்கட்சி விவகாரம் அல்லவா? கட்சியின் அடிப்படை உறுப்பினர் கூட ஆகாத உங்களுக்கு அதை விமர்சிக்க என்ன அருகதை, தகுதி இருக்கிறது?

கலைஞரோடு நேரடித் தொடர்பில் கட்சியின் அடிப்படைத் தொண்டன் கூட இருக்க முடிந்த கட்சி இது.

இன்று அதிகார மையங்கள் எட்டவே முடியாத உயரத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டு எதையெல்லாம் எதிர்த்துக் கட்சி உருவானதோ, அதை, அந்த அடிமைத்தனத்தை நோக்கி தன்  கட்சியைத் தள்ளிப்போகும் நிகழ்வை வெறுமனே வேடிக்கை பார்த்துக் கடக்கமுடியாது!

இந்தக் கட்சி எங்களுடையது.

நெருக்கடி நிலை காலத்தில் ஏறத்தாழ தலைமறைவு வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர் என் தந்தை. அதற்காக கட்சி முன்வந்து கொடுத்த உதவியையோ, மேலவை உறுப்பினர் பதவியையோ ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்ததோடு, கட்சிக்கு அதெல்லாம் தான் செய்யவேண்டிய நன்றிக்கடன் என்று நினைத்தவர்.

நிதி மிகுந்தவர் பொற்குவை தாரீர், நிதிகுறைந்தவர் காசுகள் தாரீர் என்று கலைஞர் கேட்டபோதெல்லாம் கட்சி நிதிக்கு தன் ஒருமாத சம்பளத்தை அள்ளிக்கொடுத்தவர்.

என் தந்தை வெறும் ஒற்றை உதாரணம்தான்!

லட்சக்கணக்கான இதுபோன்ற தொண்டர்களின் ரத்தத்தில், வியர்வையிலும் தியாகத்திலும் வளர்ந்த கட்சி இது.

இதற்கு எந்தக்காலத்திலும் ஒரு தனிப்பட்ட குடும்பம் உரிமை கோரமுடியாது.

உதயநிதி நியமனம் வெறும் கட்சிப்பதவிக்கு என்று முட்டுக்கொடுப்போர் கட்சியின் அழிவுக்கு மறைமுகமாய் துணை போவோர்!

இந்தக் கட்சியின் வரலாறு தெரியாதவர்கள்.

நாங்கள் எல்லோரும் கட்சி வளர நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ பாடுபட்டவர்கள்.

இன்று இந்த அவலங்களுக்கு எல்லாம் குடைபிடிப்பவர்கள் தாங்கள் வளர கட்சியை உபயோகித்துக்கொள்ளத் துடிப்பவர்கள்!

வாரிசு அரசியல் கூடாது என்று வேகமாக எதிர்த்த அத்தனை இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்களையும், அவர்களது இடத்துக்கு வாரிசுகளை நியமிப்பதை கட்சியே ஊக்குவித்தது.

அவர்களும், தங்கள் பதவிக்கு வெளியே இருந்து போட்டி வர வாய்ப்பில்லை என்ற பாதுகாப்பு உணர்ச்சியில், இன்று உதயநிதி நியமனத்தை ஒரு சின்ன முணுமுணுப்பும் இல்லாமல் ஏற்றுக்கொண்டதோடு அல்லாமல் "சின்னவரை" பார்த்து மரியாதை செய்யவும் வரிசையில் நிற்கிறார்கள்!

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் என்பது பொய்த்து, பிறப்பால் ஒரு மனிதனுக்கு உயர்வு வரும் என்பது நவீன வர்ண சாஸ்திரம் அல்லவா?

பிறப்பால் ஒருவன் உயர்ந்தவன் என்ற பிராமண வாதத்தை எதிர்த்து வளர்ந்த கட்சி இன்று நவீன பிராமணீயத்தில் உழன்றுகொண்டிருப்பது எவ்வளவு கேவலம்?

உதயநிதி நியமனம் ஒன்று மட்டும்தான் உங்களுக்கு பிரச்னையா?

நிச்சயமாக இல்லை.

அவற்றையெல்லாம் பட்டியலிட்டால் இந்த நேர்காணல் நீண்டுகொண்டே போகும். அதை வழக்கம்போல் உன் பெயரில் கட்டுரையாக எழுதிக்கொள்!

மூன்றாம் கலைஞர் தலைமைக்கு,
நான்காம் வீரபாண்டியார் சேலத்துக்கு,
இரண்டாவது பட்டத்தரசர் ஈரோட்டுக்கு
என்று ஒவ்வொரு மட்டத்திலும் வாரிசுகள்தான் இனி தலைமைக்கு என்று ஆனபின், தொண்டர்களுக்கு அங்கு என்ன வேலை?



கொத்தடிமைகளை ஊக்குவிக்க, வளர்க்க, திமுக தேவையில்லை.

அடிமட்டத்திலிருந்து இனி இன்னொரு கலைஞர் வரப்போவதில்லை என்ற நிலை உறுதியானபின், ஆண்டை மகன் சின்ன ஆண்டை என்று கால் கழுவி விட, உணர்வுள்ள எவனும் ஒத்துக்கொள்ளப் போவதில்லை.

கொள்கையாவது மண்ணாவது என்று, கட்சி ஆரம்பித்த நோக்கத்தையே சிதைக்கும் அவலத்துக்கு, காசுக்காக கொடிபிடிக்கும் வெறும் சுயநலக் கூட்டம் மட்டுமே இனி அங்கிருக்கும்.

எங்கே இல்லை வாரிசு அரசியல்
காங்கிரசில் ஐந்தாம் தலைமுறை, அதிமுகவில் ஜெ வந்தவிதம், பாஜகவில் பல மாநிலங்களில் வாரிசு அரசியல் இல்லையா?

இதைவிட கேவலமான முட்டுக்கொடுத்தல் வேறில்லை!

பரம்பரை மன்னராட்சி, பரம்பரை உயர்சாதி இவற்றையெல்லாம் எதிர்த்து பகுத்தறிவு பேசி வளர்த்த கட்சி இது.

உட்கட்சி ஜனநாயகத்தில் இந்தியாவுக்கே பாடம் எடுத்த கட்சி இது.
இதில் நியமனத் தலைமை என்பது எல்லாவற்றிலும் கேவலம்!

என் கேள்வி அதுவல்ல
அவர்களை எதிர்க்காத நீங்கள் இதற்கு மட்டும் இத்தனை ஆர்ப்பாட்டம் செய்வதும் கட்சிக்கு எதிராகப் பேசுவதும் ஏன் என்பதுதான் என் கேள்வி!

பக்கத்துவீட்டுப் பையன் கொலையே செய்தாலும் அவனை தண்டிக்கும் உரிமை எனக்குக் கிடையாது.

என் மகன் சிறிது பாதை மாறினாலும் அடித்தாவது திருத்தும் கடமையும் உரிமையும் எனக்கு உண்டு.
அதுபோலத்தான் இதுவும்!

இது என் அபிமானம், நம்பிக்கை இவற்றை நிபந்தனை இன்றிப் பெற்ற கட்சி!

இது பாதை மாறுவதை கண்டிக்கவேண்டியது என் கடமை.

இன்றைக்கு இதை ஆதரிக்கும் ஒவ்வொருவரும் நாளை கட்சி அடையப்போகும் பெரும் வீழ்ச்சிக்குசிறிய அளவிலேனும் காரணிகள். அப்படி இருக்க எனக்குச் சம்மதமில்லை!

ஏனெனில், நான் கலைஞர் ஆதியில் சொன்ன சுயமரியாதை, பகுத்தறிவு இவற்றை உள்வாங்கி வளர்ந்தவன்.
நன்றி!



இதன்பின் நடந்த நெடிய உரையாடலை வேறொரு கட்டுரை வடிவில் தருவதே நல்லது
எனவே, ..... 🙏🙏



No comments:

Post a comment